روزانه

یکشنبه ۱۹ اردیبهشت ۸۹

یکی از دوستانی که قصد داشته است کتاب منطق را بخرد به جای آن که به غرفه پردیس دانش (راهرو 11 غرفه 23) برود به اشتباه به غرفه‌ی دیگری رفته است که با «شرکت نشر و پژوهش شیرازه کتاب» شباهت اسمی دارد. از آن‌ها سراغ کتاب را گرفته است و آن‌ها توضیحات عجیبی به او داده‌اند این که آن کتاب تمام شده و دیگر منتشر نخواهد شد. خوشبختانه بعداً او را دیدم و متوجه شدم که اشتباهی سراع غرفه‌ی دیگری است. استقبال از کتاب اتفاقا بد نبوده است اما این که به این زودی تمام شود انتظار زیادی است.
درست است که صنف ناشران و کسانی که در حوزه کتاب کار می‌کنند خوش‌نام هستند و توقعات زیادی از آنان می‌رود اما برخی از افراد فعال در این حوزه هیچ تفاوتی با اصناف کاملاً بازاری ندارند. جالب است که همین ناشر برای مطلبی که در معرفی کتاب در خبرگزاری آفتاب منتشر شده بود تکذیبیه فرستاده است! از نظر مدیر این نشر که به تازگی به انتشار کتاب‌های پان‌ترک‌ها روی آورده است گویا تکذیب کردن صرفاً‌ مجالی است برای ابراز وجود، چه خبر مورد نظر درست باشد چه غلط و چه آن خبر به آن‌ها ارتباط داشته باشد و چه نداشته باشد. واقعیت آن بود که آن خبر کاملاً درست بود و هیچ نکته کذبی در آن نبود، ضمن این که ربطی هم به آن ناشر نداشت.


نظرها (0) پنجشنبه ۱۶ اردیبهشت ۸۹

کتاب منطق از مجموعه قدم اول ب ه ترجمه من در نمایشگاه کتاب غرفه پردیس دانش عرضه شده است.
کتابهای شرکت نشر و پژوهش شیرازه کتاب کلا در غرفه پردیس دانش ارائه شده اشت. از میان این کتاب‌ها «جمهوری‌خواهی» و «درباره دموکراسی» را توصیه می‌کنم اگر قبلاً نخوانده‌اید و به مسائل سیاسی و دموکراسی علاقه‌مندید حتماً بگیرید.


نظرها (0)

معرفی

گفتگو 53

جمهوری مهاباد
192 صفحه/ 1500 تومان

حدود 150 صفحه از 190 صفحه‌ی آخرین شماره‌ی گفتگو به موضوع ویژه‌ی این شماره «جمهوری مهاباد» اختصاص یافته است. کاوه بیات علاوه بر «باب گفتگو» مقاله‌ی تاریخی و خواندنی «ارومیه و تحرکات کمیته نجات» را نوشته است. احسان هوشمند «سال‌های آشوب» را بررسی کرده است و مجتبی برزویی مقاله‌ی «مکریان و اندیشه‌ی ایران» و محمد حسین خسروپناه مقاله‌ی «حزب توده‌ی ایران و تحولات کردستان» را نوشته است. «جمهوری مهاباد» و «کردها و فرقه‌ی دموکرات آذبایجان» عنوان دو یادداشت ترجمه‌ی شده‌ی این شماره است که هر کدام بخشی از یک کتاب جداگانه است. در بخش روزنامه این شماره این یادداشت‌ها آمده است: «لایحه هدفمند کردن یارانه‌ها، قطع عضو بدون بیهوشی» - «نود؛ نمایش تضاد شیشه و سنگ» - «ترک‌ها و دولت سایه‌ی آن‌ها». در بخش کتاب‌خانه نیز چندین کتاب معرفی شده است.
در انتهای باب گفتگوی این شماره آمده است «مدارا و اعتدال را از ویژگی‌های اصلی فرهنگ ایران برشمرده‌اند و حد واسطی که در بسیاری از اوقات مانع از پیشامد گسست‌هایی جدی در فاصله‌ی فرازها و نشیب‌های معمول این سرزمین بوده است. این شماره نیز به رغم تمامی دل‌تنگی‌ها صرفاً با این امید منتشر می‌شود که شاید اعاده‌ی میزانی از اعتدال و مدارا، بار دیگر کارساز شده، تفاوت دیدگاه‌ها - حال در هر زمینه‌ای که باشند - از تنها مجرای معقول و میسر، یعنی از طریق طرح و بیان آزادانه، امکان حل و فصل یابند.»


نقد ادبی و دموکراسی

حسین پاینده
نبلوفر/ 1385
288 ص / 2800 تومان

این کتاب مجموعه‌ی مقالات (یا به قول خودشان جستارهای) حسین پاینده درباره‌ی نظریه و نقد ادبی جدید است. از مقالات این کتاب: مرگ مؤلف در نظریه‌های ادبی - ملاحظاتی درباره‌ی چشم‌انداز جهانی شدن ادبیات معاصر ایران - داستانگ و توانمندی آن برای نقد فرهنگ - شیوه‌های جدید نقد ادبی: مطالعات فرهنگی - فروید و نقد ادبی - نقد ادبی و دموکراسی - بررسی مصداق‌های سرقت ادبی در کتاب نظریه‌های نقد ادبی معاصر.
در پایان «نقد ادبی و دموکراسی» آمده است: «نقد ادبی را نمی‌توان به سهولت تدریس کرد زیرا مخاطبان ما هنوز به آن درجه از خودآگاهیِ فرهنگی و سیاسی نرسیده‌اند که دموکراسی را به عنصری ساختاری در تفکر بدل کنند. اندیشه‌ی استبدادطلب، تکثر نظریه‌های نقد ادبی را برنمی‌تابد. ذهنیتی که اندیشیدن و استدلال کردن را فعالیتی تفویض‌پذیر می‌داند، هرگر نمی‌تواند در حوزه‌ای خوش بدرخشد که تفکر و اقامه‌ی دلیل از ملزومات اجتناب‌ناپذیر آن هستند. نقد ادبی مستلزم باور داشتن به دموکراسی و منوط به درک این موضوع است که ...»


گفتگو 51

پروژه‌ی مشروطیت
خرداد 87
152ص/ 1500 تومان

آخرین شماره‌ی گفتگو به موضوع انقلاب مشروطه اختصاص داده شده است، سردبیر این شماره تورج اتابکی است و در باب گفتگو می‌گوید: «در تاریخ معاصر ایران هیچ رویدادی را سراغ نداریم که هم‌سنگ نهضت مشروطیت اسیر کج‌فهمی‌ها و خطااندیشی‌های تاریخی اهل قلم و سیاست شده باشد. عمده دلیل این کج‌فهمی و خطااندیشی نقش چشم‌گیری است که نهضت مشروطیت در صد سال گذشته در شکل دادن به فرهنگ سیاسی ایران داشته است. از همین رو تاریخ‌نگاری مشروطیت عمدتاً نه در بستر روح تاریخ زمان وقوع آن که از منظر زمانه‌ای دیگر و در چارچوب تنگ مأنوسات عقدیتی-سیاسی که گاه مغایر با روح مشروطیت و اهداف آن قرار دارد، رقم خورده است.» علاوه بر این در این شماره در زمینه‌ی مشروطیت کاوه بیات «پروگرام مشروطه»، نگین نبوی «خوانندگان، مطبوعات و فضای عمومی»، تورج اتابکی «مشروطه‌خواهان بدون مرز...»، علی قیصری «مفاهیم و نهادهای حقوق اساسی در ایران...» را نوشته‌اند. در بخش‌ کتابخانه این شماره نیز کتاب‌های مربوط به مشروطیت بررسی شده است و در بخش روزنامه به ماسئلی چون «فتل بی‌نظیر بوتو»، «خصوصی‌سازی» اشاره شده است.
سایت گفتگو


با بهره‌گیری از
Movable Type Pro 4.31-en
یکشنبه ۱۶ اردیبهشت ۸۶

بیانیه تشکل ها و فعالان دانشجویی زاهدان

چندی پیش برخی تشکل های دانشجویی و نشریات و انجمن های زاهدان به این نتیجه رسیدند که اتحادی بر مبنای دفاع از حقوق بشر تشکیل بدهد و در مواقع لزوم اعلام موضع کنند. اولین بیانیه این گروه که نشریه پنجره هم آن را امضا کرده است درباره جعل لوگوی نشریات دانشگاه امیرکبیر است. این بیانیه را چندین نشریه مستقل و انجمن های اسلامی دانشگاه های زاهدان امضا کرده اند:

هفته گذشته چهار نشریه دانشگاه امیرکبیر که دربردارنده کاریکاتورهایی از روحانیت و مطالب موهنی در باب مقدسات دینی بودند، به طور همزمان در میان دانشجویان پخش شدند. دانشجویان عضو کانون ها و نهادهای وابسته به قدرت و حاکمیت در دانشگاه های تهران -و نه صرفا دانشگاه امیرکبیر- پیش از آن که دانشجویان همان دانشگاه از موضوع خبردار شوند، در اقدامی هماهنگ و بسیار سریع در برابر این واقعه موضع گرفته، اعلام عزای عمومی نموده و برای برخورد فیزیکی با خاطیان به سوی دانشگاه امیرکبیر به راه افتادند. در جامعه ای که وقتی حادثه ای پیش بینی نشده، مانند سیل و زلزله رخ می دهد، نیروهای سازمان دهی شده، بسیار بی سازمان، بی برنامه و کند عمل می کنند، چگونه است که همان نیروها در ساعات اولیه پخش نشریه ها همه با هم، هماهنگ، با برنامه و بسیار سریع واکنش نشان می دهند؟ آیا شائبه وجود برنامه ای از پیش تنظیم شده را در ذهن ها ایجاد نمی کند؟ هم چنین باید پرسید مگر این کشور قانون ندارد که یک عده سازمان دهی شده، با فراقانون پنداشتن خود، در اقدامی خودسرانه قصد تنبیه و مجازات خاطیان را دارند؟ نیروهای امنیتی و انتظامی باید بدانند که مطابق قانون اساسی هیچ کس فراتر از قانون نیست و هیچ فرد حقیقی ای، حق ندارد به هیچ بهانه ای با دیگران برخورد فیزیکی و سلبی نماید و امنیت ملی را به خطر اندازد.
از سوی دیگر مدیران مسئول این نشریات از چاپ و انتشار آن ها اظهار بی اطلاعی کرده اند و معتقدند که افراد و نهادهایی با برنامه های از پیش تنظیم شده اقدام به جعل نام و لوگوی نشریه های مذکور نموده اند تا بهانه ای برای فشار بیشتر بر فضای دانشگاهی به دست آورند. جالب آن که گویا این نشریه ها در ساعاتی از شبانه روز و به گونه ای پخش شده اند که دانشجویان نتوانسته اند پخش کننده ها را شناسایی نمایند. همچنین این مدیران مسئول هنگامی که نشریه هایی با نام و لوگوی نشریه خود را در دست دانشجویان می بینند، از انتظامات دانشگاه درخواست جمع آوری آن ها را می کنند که انتظامات برخلاف رویه قبل بی اعتنا از کنار این مسئله می گذرد. اگر چاپ و انتشار این نشریه ها از سوی دست اندکاران واقعی آن ها صورت گرفته است، چرا به صورت شبانه و مخفیانه و نه در ملا عام، پخش شده اند؟ و چرا حراست دانشگاه، این نشریه های موهن را جمع آوری نکرده و به راحتی اجازه داده که همه آن ها را بخوانند و از محتویاتشان آگاهی یابند.
انتشار همزمان چهار نشریه حاوی مطالب موهن، هماهنگی و برنامه دار بودن نهادهای وابسته به قدرت از دقایق اولیه وقوع این واقعه، همراهی مسئولان دانشگاه برای دامنه دارتر شدن موضوع و... همه و همه از جریانی گسترده و دارای برنامه خبر می دهند که سعی دارند تا با ساختن چنین وقایعی، زمینه را برای تنگ تر کردن عرصه فعالیت های اجتماعی فراهم کنند و بدین گونه با بهانه هایی واهی، پایگاه علم آموزی و تفکر انتقادی را تخریب نمایند. در این میان بر ما دانشجویان و به ویژه فعالان دانشجویی است که با هشیاری و واکنش نسبت به چنین وقایعی, ضمن دفاع از کیان دانشگاه مانع از سوء استفاده از احساسات مذهبی برای دست یابی به اهداف سیاسی بشویم. لذا بدین وسیله از تمامی مسئولان به ویژه از مسئولان وزارت علوم می خواهیم که با اعمال نظارت بیشتر بر حفظ و حراست حریم دانشگاه، عوامل بروز این وقایع را از هر جناحی که هستند, شناسایی نموده و مطابق قانون با ایشان برخورد نمایند و اجازه دخالت هیچ گروه یا نهادی را فراتر از قانون ندهند.

نوشته‌های مربوط:


اقتراح پنجره درباره ارزیابی جنبش دانشجویی در ایران<<|| صفحه اصلی ||>>روز جهانی پویا


توجه: این وبلاگ نظارت دائم ندارد و از آن‌جا که پیام‌های این وبلاگ به صورت خودکار و بدون نظارت درج می‌شود، ممکن است گاهی شما با مطالب ناپسند یا زننده‌ای روبرو شوید یا تبلیغات سایت‌های غیراخلاقی را ببینید. مسؤولیت پیام‌ها بر عهده‌ی فرستندگان آن‌هاست.



نظر بدهید:

سخن

شرم‌تان باد ای خداوندان قدرت، بس کنید!
بس کنید از این همه ظلم و قساوت بس کنید!
ای نگهبانان آزادی!
نگهداران صلح!
ای جهان را لطف‌تان تا قعر دوزخ رهنمون،.
سرب داغ است این که می‌بارید بر دل‌های مردم،
سرب داغ!
موج خون است این، که می‌رانید بر آن کشتی خودکامگی را موج خون!
گرنه کورید و نه کر،
گر مسلسل‌های‌تان یک لحظه ساکت می‌شوند،
بشنوید و بنگرید:
بشنوید این وای مادرهای جان آزرده است،
کاندرین شب‌های وحشت، سوگواری می‌کنند!
بشنوید این بانگ فرزندان مادرمرده است؛
کز ستم‌های شما هر گوشه زاری می‌کنند.
بنگرید این کشتزاران را که مزدوران‌تان
روز و شب با خون مردم ،آبیاری می‌کنند.
بنگرید این خلق عالم را که دندان بر جگر،
بیدادتان را، بردباری می‌کنند!
دست‌ها از دست‌تان ای سنگ چشمان! بر خداست!
گرچه می‌دانم
آنچه بیداری ندارد،
خواب مرگ بی‌گناهان است و وجدان شماست!
با تمام اشکهایم ،باز،- نومیدانه- خواهش می‌کنم:
بس کنید!
بس کنید!
فکر مادرهای دلواپس کنید
رحم بر این غنچه‌های نازک نورس کنید!
بس کنید.


فریدون مشیری

پیوندها

Creative Commons License
این سایت تحت لیسانس زیر است:
Creative Commons License