روزانه

شنبه ۲۲ اسفند ۸۸

یک هفته است که علی معظمی در بازداشت است. در این مدت خانواده او در تلاش بوده‌اند که خبری از او پیدا کنند و بدانند که کجاست اما هنوز از محل یازداشت وی خبر ندارند.
علی تحصیلات کارشناسی‌اش را در دانشگاه علم و صنعت ایران در رشته مهندسی برق الکترونیک گذراند، ما با هم هم‌دوره‌ بودیم. بعد مثل بسیاری از دوستانش در آن دوره به علوم انسانی علاقه‌مند شد زمانی که بازداشت شد داشت تز دکترایش را در انجمن حکمت و فلسفه آماده می‌کرد. علی چند کتاب قدم اول را هم ترجمه کرده است از جمله ماکیاولی و کینز. همه چیز علی آشکار بود او کاری نمی‌کرد که نیاز به مخفی کردن داشته باشد. در روزنامه شرق و در وبلاگش با نام حقیقی می‌نوشت.
اگر کسانی که او را بازداشت کرده‌اند به دنبال یافتن اتهامی برای او هستند، قطعاً به نتیجه‌ای نخواهند رسید. امیدوارم هر چه زودتر به اشتباه خودشان پی ببرند و دست از آزار علی و دیگر شهروندان بی‌گناه دربند بردارند.


نظرها (0) جمعه ۲۱ اسفند ۸۸

تاج‌زاده آزاد شده است. در زندان هم دست بردار نبود و خواستار مناظره شده بود. واقعاً مقاومت این افراد حیرت‌آور است. چطور می‌توانند آدم‌ها این قدر مقاوم باشند.
متأسفانه یک‌شنبه دوست عزیزم علی معظمی بازداشت شد. برای من اصلاً قابل تصور نیست که او رفتاری غیرقانونی انجام داده باشد. امیدوارم هر چه زودتر آزاد شود. پی‌گیر اخبارش هستم و گویا در این مدت یک بار با خانواده تماس گرفته است. اگر چه بازداشت در هر صورت جای مناسبی نیست، این خبر جای امیدواری دارد.


نظرها (0)

معرفی

گفتگو 53

جمهوری مهاباد
192 صفحه/ 1500 تومان

حدود 150 صفحه از 190 صفحه‌ی آخرین شماره‌ی گفتگو به موضوع ویژه‌ی این شماره «جمهوری مهاباد» اختصاص یافته است. کاوه بیات علاوه بر «باب گفتگو» مقاله‌ی تاریخی و خواندنی «ارومیه و تحرکات کمیته نجات» را نوشته است. احسان هوشمند «سال‌های آشوب» را بررسی کرده است و مجتبی برزویی مقاله‌ی «مکریان و اندیشه‌ی ایران» و محمد حسین خسروپناه مقاله‌ی «حزب توده‌ی ایران و تحولات کردستان» را نوشته است. «جمهوری مهاباد» و «کردها و فرقه‌ی دموکرات آذبایجان» عنوان دو یادداشت ترجمه‌ی شده‌ی این شماره است که هر کدام بخشی از یک کتاب جداگانه است. در بخش روزنامه این شماره این یادداشت‌ها آمده است: «لایحه هدفمند کردن یارانه‌ها، قطع عضو بدون بیهوشی» - «نود؛ نمایش تضاد شیشه و سنگ» - «ترک‌ها و دولت سایه‌ی آن‌ها». در بخش کتاب‌خانه نیز چندین کتاب معرفی شده است.
در انتهای باب گفتگوی این شماره آمده است «مدارا و اعتدال را از ویژگی‌های اصلی فرهنگ ایران برشمرده‌اند و حد واسطی که در بسیاری از اوقات مانع از پیشامد گسست‌هایی جدی در فاصله‌ی فرازها و نشیب‌های معمول این سرزمین بوده است. این شماره نیز به رغم تمامی دل‌تنگی‌ها صرفاً با این امید منتشر می‌شود که شاید اعاده‌ی میزانی از اعتدال و مدارا، بار دیگر کارساز شده، تفاوت دیدگاه‌ها - حال در هر زمینه‌ای که باشند - از تنها مجرای معقول و میسر، یعنی از طریق طرح و بیان آزادانه، امکان حل و فصل یابند.»


نقد ادبی و دموکراسی

حسین پاینده
نبلوفر/ 1385
288 ص / 2800 تومان

این کتاب مجموعه‌ی مقالات (یا به قول خودشان جستارهای) حسین پاینده درباره‌ی نظریه و نقد ادبی جدید است. از مقالات این کتاب: مرگ مؤلف در نظریه‌های ادبی - ملاحظاتی درباره‌ی چشم‌انداز جهانی شدن ادبیات معاصر ایران - داستانگ و توانمندی آن برای نقد فرهنگ - شیوه‌های جدید نقد ادبی: مطالعات فرهنگی - فروید و نقد ادبی - نقد ادبی و دموکراسی - بررسی مصداق‌های سرقت ادبی در کتاب نظریه‌های نقد ادبی معاصر.
در پایان «نقد ادبی و دموکراسی» آمده است: «نقد ادبی را نمی‌توان به سهولت تدریس کرد زیرا مخاطبان ما هنوز به آن درجه از خودآگاهیِ فرهنگی و سیاسی نرسیده‌اند که دموکراسی را به عنصری ساختاری در تفکر بدل کنند. اندیشه‌ی استبدادطلب، تکثر نظریه‌های نقد ادبی را برنمی‌تابد. ذهنیتی که اندیشیدن و استدلال کردن را فعالیتی تفویض‌پذیر می‌داند، هرگر نمی‌تواند در حوزه‌ای خوش بدرخشد که تفکر و اقامه‌ی دلیل از ملزومات اجتناب‌ناپذیر آن هستند. نقد ادبی مستلزم باور داشتن به دموکراسی و منوط به درک این موضوع است که ...»


گفتگو 51

پروژه‌ی مشروطیت
خرداد 87
152ص/ 1500 تومان

آخرین شماره‌ی گفتگو به موضوع انقلاب مشروطه اختصاص داده شده است، سردبیر این شماره تورج اتابکی است و در باب گفتگو می‌گوید: «در تاریخ معاصر ایران هیچ رویدادی را سراغ نداریم که هم‌سنگ نهضت مشروطیت اسیر کج‌فهمی‌ها و خطااندیشی‌های تاریخی اهل قلم و سیاست شده باشد. عمده دلیل این کج‌فهمی و خطااندیشی نقش چشم‌گیری است که نهضت مشروطیت در صد سال گذشته در شکل دادن به فرهنگ سیاسی ایران داشته است. از همین رو تاریخ‌نگاری مشروطیت عمدتاً نه در بستر روح تاریخ زمان وقوع آن که از منظر زمانه‌ای دیگر و در چارچوب تنگ مأنوسات عقدیتی-سیاسی که گاه مغایر با روح مشروطیت و اهداف آن قرار دارد، رقم خورده است.» علاوه بر این در این شماره در زمینه‌ی مشروطیت کاوه بیات «پروگرام مشروطه»، نگین نبوی «خوانندگان، مطبوعات و فضای عمومی»، تورج اتابکی «مشروطه‌خواهان بدون مرز...»، علی قیصری «مفاهیم و نهادهای حقوق اساسی در ایران...» را نوشته‌اند. در بخش‌ کتابخانه این شماره نیز کتاب‌های مربوط به مشروطیت بررسی شده است و در بخش روزنامه به ماسئلی چون «فتل بی‌نظیر بوتو»، «خصوصی‌سازی» اشاره شده است.
سایت گفتگو


با بهره‌گیری از
Movable Type Pro 4.31-en
چهارشنبه ۱۳ تیر ۸۶

مشکل خط یا زبان

بحث بر سر خط فارسی و معایب آن بحثی پردامنه و ریشه‌دار است. از جنبه‌های زیادی خط فارسی مورد انتقاد قرار کرفته است. قصد من بررسی تمام این مباحث نیست، تنها دو نکته را در اینجا مایلم مطرح کنم.
- یکی از ایراداتی که به خط فارسی گرفته می‌شود این است که چرا مانند خط لاتین که برای زبان انگلیسی استفاده می‌شود برای حرکات (یا واک‌دارها معادل vowels) علامتی وجود ندارد یا اگر وجود دارد ضروری نیست و اغلب نوشته نمی‌شود و خواندن آن را با دشواری روبرو می‌کند. حال آن که گرچه برخی اصوات واک‌دار و بی‌واک در زبان انگلیسی با حروفی نمایش داده می‌شوند، اما این بدین معنا نیست که برای هر صدای واک‌داری یک معادل وجود دارد و از روی نمایش این حروف می‌توان آن‌ها را خواند. برای مثال با دیدن حرف a یا o مشخص نیست که دقیقاً چه چیزی باید خوانده شود. برای پی بردن به تلفظ کلمات انگلیسی باید به جای نمایش حروف اصلی کلمه به نمایش فونتیک آن که دقیقاً نشان می‌دهد چگونه باید تلفظ شود رجوع شود. متأسفانه بر اساس همین سوء تفاهم در کتاب «انگلیسی در سفر» قواعدی برای تلفظ کلمات وضع شده است، حتا بعضی از نمونه‌هایی هم که ذکر شده است اشتباه است و برای همان نمونه‌ها هم نویسنده زحمت مراجعه به نمایش فونتیک کلمات در فرهنگ لغات را به خود نداده است. گرچه در زبان فارسی عدم نمایش مصوت‌ها مشکل‌ساز است، اما زبان انگلیسی هم این مشکل را هنوز حل نکرده است. در هر دو زبان برای دانستن تلفظ درست کلمات باید جداگانه به فرهنگ لغاتی که فونتیک کلمات را ارائه کرده است رجوع کرد.
- ایراد بسیار شایع دیگری که بر خط زبان فارسی گرفته می‌شود این است که برای برخی از صداها چند حرف وجود دارد مثلاً (ز ذ ض ظ) و عده‌ای پیشنهاد داده‌اند که به جای همه‌ی این حرف‌های یک حرف مثلاً (ز) گذاشته شود. در مواردی که تغییر حروف باعث تغییر معنی نشود و در واقع حالت جدید دارای معنی نباشد شاید استفاده از یک حرف به جای همه‌ی معادل‌ها ایرادی نداشته باشد. اما در مواردی که حالت‌های مختلف، معناهای متفاوتی تولید می‌کند، یکی کردن این حروف باعث ایجاد مشکلاتی خواهد شد مثلاً در (الم و علم) در واقع در چنین مواقعی یکسان نبودن این حروف (الف و ع) باعث روشن شدن معنی آن‌ها می‌شود و نه تنها ایراد خط محسوب نمی‌شود بلکه در این گونه موارد خط به زبان کمک می‌کند تا مفاهیم دقیق‌تر منتقل شود. برای این که به طور کلی این ویژگی خط فارسی (که برای یک صدا چند حرف وجود دارد) برطرف شود قبل از این که خط اصلاح شود باید زبان اصلاح شود و برای کلمات مشابه باید فکری کرد یا معادلی پیدا کرد. البته در همه‌ی زبان‌ها کلماتی با تلفط و املای مشابه و معنای متفاوت وجود دارد، اما اگر قرار باشد در زبان فارسی از میان حروف با تلفظ یک‌سان یکی انتخاب شود، و به طور کلی بقیه حذف شوند، شمار این گونه کلمات بسیار زیاد خواهد شد. در هر صورت این ایراد به زبان فارسی وارد است نه به خط فارسی.

نوشته‌های مربوط:


درباره‌ی تعطیلی سربداران<<|| صفحه اصلی ||>>برای شادی روح السا جمیعاً صلوات


توجه: این وبلاگ نظارت دائم ندارد و از آن‌جا که پیام‌های این وبلاگ به صورت خودکار و بدون نظارت درج می‌شود، ممکن است گاهی شما با مطالب ناپسند یا زننده‌ای روبرو شوید یا تبلیغات سایت‌های غیراخلاقی را ببینید. مسؤولیت پیام‌ها بر عهده‌ی فرستندگان آن‌هاست.



نظر بدهید:

سخن

به آرامی آغاز به مردن می‌کنی
اگر سفر نکنی
اگر چیزی نخوانی،
اگر به اصوات زندگی گوش ندهی
اگر قدر خودت را ندانی.
به آرامی آغاز به مردن می‌کنی
زمانی که خودباوری را در خودت بکشی
وقتی نگذاری دیگران به تو کمک کنند
به آرامی آغاز به مردن می‌کنی
اگر برده عادات خود شوی
اگر همیشه از یک راه تکراری بروی...
اگر روزمره‌گی را تغییر ندهی
اگر رنگ‌های متفاوت به تن نکنی
یا اگر با افراد ناشناس صحبت نکنی
تو به آرامی آغاز به مردن می‌کنی
اگر از شور و حرارت
از احساسات سرکش
و از چیزهایی که چشمانت را به درخشش وامی‌دارند
و ضربان قلبت را تندتر می‌کنند
دوری کنی...
تو به آرامی آغاز به مردن می‌کنی
اگر هنگامی که با شغلت، یا عشقت شاد نیستی، آن را عوض نکنی
اگر برای مطمئن در نامطمئن خطر نکنی
اگر ورای رؤیاها نروی
اگر به خودت اجازه ندهی
که حداقل یک بار در تمام زندگیت
ورای مصلحت‌اندیشی بروی....
امروز زندگی را آغاز کن!
امروز مخاطره کن!
امروز کاری بکن!
نگذار که به آرامی بمیری...
شادی را فراموش نکن!


پابلو نرودا

پیوندها

Creative Commons License
این سایت تحت لیسانس زیر است:
Creative Commons License