روزانه

یکشنبه ۱۹ اردیبهشت ۸۹

یکی از دوستانی که قصد داشته است کتاب منطق را بخرد به جای آن که به غرفه پردیس دانش (راهرو 11 غرفه 23) برود به اشتباه به غرفه‌ی دیگری رفته است که با «شرکت نشر و پژوهش شیرازه کتاب» شباهت اسمی دارد. از آن‌ها سراغ کتاب را گرفته است و آن‌ها توضیحات عجیبی به او داده‌اند این که آن کتاب تمام شده و دیگر منتشر نخواهد شد. خوشبختانه بعداً او را دیدم و متوجه شدم که اشتباهی سراع غرفه‌ی دیگری است. استقبال از کتاب اتفاقا بد نبوده است اما این که به این زودی تمام شود انتظار زیادی است.
درست است که صنف ناشران و کسانی که در حوزه کتاب کار می‌کنند خوش‌نام هستند و توقعات زیادی از آنان می‌رود اما برخی از افراد فعال در این حوزه هیچ تفاوتی با اصناف کاملاً بازاری ندارند. جالب است که همین ناشر برای مطلبی که در معرفی کتاب در خبرگزاری آفتاب منتشر شده بود تکذیبیه فرستاده است! از نظر مدیر این نشر که به تازگی به انتشار کتاب‌های پان‌ترک‌ها روی آورده است گویا تکذیب کردن صرفاً‌ مجالی است برای ابراز وجود، چه خبر مورد نظر درست باشد چه غلط و چه آن خبر به آن‌ها ارتباط داشته باشد و چه نداشته باشد. واقعیت آن بود که آن خبر کاملاً درست بود و هیچ نکته کذبی در آن نبود، ضمن این که ربطی هم به آن ناشر نداشت.


نظرها (0) پنجشنبه ۱۶ اردیبهشت ۸۹

کتاب منطق از مجموعه قدم اول ب ه ترجمه من در نمایشگاه کتاب غرفه پردیس دانش عرضه شده است.
کتابهای شرکت نشر و پژوهش شیرازه کتاب کلا در غرفه پردیس دانش ارائه شده اشت. از میان این کتاب‌ها «جمهوری‌خواهی» و «درباره دموکراسی» را توصیه می‌کنم اگر قبلاً نخوانده‌اید و به مسائل سیاسی و دموکراسی علاقه‌مندید حتماً بگیرید.


نظرها (0)

معرفی

گفتگو 53

جمهوری مهاباد
192 صفحه/ 1500 تومان

حدود 150 صفحه از 190 صفحه‌ی آخرین شماره‌ی گفتگو به موضوع ویژه‌ی این شماره «جمهوری مهاباد» اختصاص یافته است. کاوه بیات علاوه بر «باب گفتگو» مقاله‌ی تاریخی و خواندنی «ارومیه و تحرکات کمیته نجات» را نوشته است. احسان هوشمند «سال‌های آشوب» را بررسی کرده است و مجتبی برزویی مقاله‌ی «مکریان و اندیشه‌ی ایران» و محمد حسین خسروپناه مقاله‌ی «حزب توده‌ی ایران و تحولات کردستان» را نوشته است. «جمهوری مهاباد» و «کردها و فرقه‌ی دموکرات آذبایجان» عنوان دو یادداشت ترجمه‌ی شده‌ی این شماره است که هر کدام بخشی از یک کتاب جداگانه است. در بخش روزنامه این شماره این یادداشت‌ها آمده است: «لایحه هدفمند کردن یارانه‌ها، قطع عضو بدون بیهوشی» - «نود؛ نمایش تضاد شیشه و سنگ» - «ترک‌ها و دولت سایه‌ی آن‌ها». در بخش کتاب‌خانه نیز چندین کتاب معرفی شده است.
در انتهای باب گفتگوی این شماره آمده است «مدارا و اعتدال را از ویژگی‌های اصلی فرهنگ ایران برشمرده‌اند و حد واسطی که در بسیاری از اوقات مانع از پیشامد گسست‌هایی جدی در فاصله‌ی فرازها و نشیب‌های معمول این سرزمین بوده است. این شماره نیز به رغم تمامی دل‌تنگی‌ها صرفاً با این امید منتشر می‌شود که شاید اعاده‌ی میزانی از اعتدال و مدارا، بار دیگر کارساز شده، تفاوت دیدگاه‌ها - حال در هر زمینه‌ای که باشند - از تنها مجرای معقول و میسر، یعنی از طریق طرح و بیان آزادانه، امکان حل و فصل یابند.»


نقد ادبی و دموکراسی

حسین پاینده
نبلوفر/ 1385
288 ص / 2800 تومان

این کتاب مجموعه‌ی مقالات (یا به قول خودشان جستارهای) حسین پاینده درباره‌ی نظریه و نقد ادبی جدید است. از مقالات این کتاب: مرگ مؤلف در نظریه‌های ادبی - ملاحظاتی درباره‌ی چشم‌انداز جهانی شدن ادبیات معاصر ایران - داستانگ و توانمندی آن برای نقد فرهنگ - شیوه‌های جدید نقد ادبی: مطالعات فرهنگی - فروید و نقد ادبی - نقد ادبی و دموکراسی - بررسی مصداق‌های سرقت ادبی در کتاب نظریه‌های نقد ادبی معاصر.
در پایان «نقد ادبی و دموکراسی» آمده است: «نقد ادبی را نمی‌توان به سهولت تدریس کرد زیرا مخاطبان ما هنوز به آن درجه از خودآگاهیِ فرهنگی و سیاسی نرسیده‌اند که دموکراسی را به عنصری ساختاری در تفکر بدل کنند. اندیشه‌ی استبدادطلب، تکثر نظریه‌های نقد ادبی را برنمی‌تابد. ذهنیتی که اندیشیدن و استدلال کردن را فعالیتی تفویض‌پذیر می‌داند، هرگر نمی‌تواند در حوزه‌ای خوش بدرخشد که تفکر و اقامه‌ی دلیل از ملزومات اجتناب‌ناپذیر آن هستند. نقد ادبی مستلزم باور داشتن به دموکراسی و منوط به درک این موضوع است که ...»


گفتگو 51

پروژه‌ی مشروطیت
خرداد 87
152ص/ 1500 تومان

آخرین شماره‌ی گفتگو به موضوع انقلاب مشروطه اختصاص داده شده است، سردبیر این شماره تورج اتابکی است و در باب گفتگو می‌گوید: «در تاریخ معاصر ایران هیچ رویدادی را سراغ نداریم که هم‌سنگ نهضت مشروطیت اسیر کج‌فهمی‌ها و خطااندیشی‌های تاریخی اهل قلم و سیاست شده باشد. عمده دلیل این کج‌فهمی و خطااندیشی نقش چشم‌گیری است که نهضت مشروطیت در صد سال گذشته در شکل دادن به فرهنگ سیاسی ایران داشته است. از همین رو تاریخ‌نگاری مشروطیت عمدتاً نه در بستر روح تاریخ زمان وقوع آن که از منظر زمانه‌ای دیگر و در چارچوب تنگ مأنوسات عقدیتی-سیاسی که گاه مغایر با روح مشروطیت و اهداف آن قرار دارد، رقم خورده است.» علاوه بر این در این شماره در زمینه‌ی مشروطیت کاوه بیات «پروگرام مشروطه»، نگین نبوی «خوانندگان، مطبوعات و فضای عمومی»، تورج اتابکی «مشروطه‌خواهان بدون مرز...»، علی قیصری «مفاهیم و نهادهای حقوق اساسی در ایران...» را نوشته‌اند. در بخش‌ کتابخانه این شماره نیز کتاب‌های مربوط به مشروطیت بررسی شده است و در بخش روزنامه به ماسئلی چون «فتل بی‌نظیر بوتو»، «خصوصی‌سازی» اشاره شده است.
سایت گفتگو


با بهره‌گیری از
Movable Type Pro 4.31-en
شنبه ۳ شهریور ۸۶

مواضع خطرناک

برایان فرگوسن
مترجم: کامران ثابتی

فوکویاما برای این که ثابت کند نزاع‌های جهان ریشه در زیست‌شناسی دارند، مرتکب اشتباهات فاحش متعددی شده است.
نخست، شامپانزه‌ها هم‌نوعان‌‌شان را «هدف‌مند» نمی‌کشند. واقعه‌ی مشهور گامب که مورد اشاره‌ی فوکویاماست، درست پس از تغییرات عظیمی که با تحریک‌های انسانی همراه بود، رخ داد، مهم‌ترینِ این تغییرات، فراهم کردنِ مصنوعیِ موز توسط محققان بود. موارد گزارش شده در «جنگ‌های شامپانزه‌ها» در موقعیت‌های پرتنشی به وقوع پیوسته است. نخستی‌شناس، مارگارت پاور با نظر فوکویاما مخالف است: «شامپانزه‌های وحشی که مزاحمتی برای‌شان نباشد، با آرامش در گروه‌های غیرتهاجمی و بدون سلسله‌مراتب زندگی می‌کنند.» فوکویاما به این نکته توجه نکرده است که بونوبوهای کم‌ترشناخته شده (شامپانزه‌های قدکوتاه)، نسبت‌شان با انسان درست مثل شامپانزه‌هاست و تمایلی به خشونت‌های گروهی ندارند.
بحث در انسان‌شناسی جنگ درباره‌ی رابطه‌‌ی میان میزان بالای خشونت در جوامع قبیله‌ای و رفتار اجداد بسیار دور ما شدت می‌گیرد. فوکویا یک‌جانبه نگاه می‌کند. از سوی دیگر، مدارک بسیاری وجود دارد که پس از تماس با غرب به شدت بر میزان خشونت‌ها افزوده شده است. عوامل ویرانگر- سلاح‌های جدید، رقابت‌های تجاری، برده‌داری و مهاجرت‌های اجباری- جنگ‌های بومی را دگرگون کرده و شدت بخشیده است. این سطحِ بالای کشتار، نظریه‌ها و دیدگاه‌های ما را در مورد «جنگ‌های اولیه» شکل داده است. جنگ نشانه‌های باستان‌شناسی قابل تشخیصی برجای می‌گذارد و تحقیقات جهانی با صراحت و صلابت می‌گوید: «مستندات وجود جنگ تا مدتها پس از انتقال به دوران کشاورزی و توسعه‌ی سیستم‌های اجتماعیِ سلسله‌مراتبی به ندرت یافت می‌شود.» جنگ در اواخر تاریخ بشر پدید آمده است، زیرا بدون وجود اقتدار، سامان دادن جنگ دشوار است. فوکویوما با این نتیجه‌گیری که «خط خشونتِ گروهی از شامپانزه‌ها تا مرد مدرن پیوسته است» به سادگی انبوهی از استدلالات مخالف را کنار می‌گذارد.
در مورد ارتباط دادن خشونت، جنسیت و سن نیز موضع فوکویاما خطرناک است. یک مطالعه در مورد تهاجم در سال 1993 به این نتیجه می‌رسد: «مطالعات آزمایشگاهی در مورد تهاجم انسان، در شرایطی که بروز حمله‌ی فیزیکی تحت کنترل است و امکان تشدید خشونت وجود ندارد، فراوانی میزان تهاجم مردان و زنان تفاوت ناچیزی با هم دارد.» فوکویاما با استفاده از روان‌شناسی تکاملی ادعا می‌کند که بیشترین خشونت را مردانِ جوان مرتکب می‌شوند. تحقیقی که این ادعا را بیان می‌کند، عمدتاً بر مبنای آمار آدم‌کشی‌های معاصر در دترویت است. الگوی جنایات در شهرهای صنعتی مدرن به ما نشان می‌دهدکه آمار مربوط به دوران بسیار قدیم بیشتر از آمار تلفات رانندگی ما نبوده است. داده‌های قوم‌نگاری در مورد جنگ در جوامع قبیله‌ای تصویری کاملاً متفاوت به ما ارائه می‌کند. مسؤولیت هدایت و کشتار در جنگ‌ها بر عهده‌ی میان‌سال‌ها بوده است (طبق استانداردهای محلی) و جوان‌ها در کنار آنان فقط کارآموز بوده‌اند.
مردان جنگ را به وجود می‌آورند. استثنائات مهمی هم وجود دارد، اما خیلی نادر است. چرا زنان جنگجوتر نیستند؟ زیرا جنگ کار است و در تمام جوامع قبیله‌ای به طور مشخص تقسیم کار جنسیتی وجود داشته است. زنان وظایفی سازگار با بارداری و پرورش کودکان را بر عهده داشته‌اند و مردان وظایفی را بر عهده می‌گرفته‌‌اند که نیاز به قدرت و تحمل بیشتری داشته است. مردان قبیله وظیفه‌ی تبادل کالا در فواصل دوردست را نیز بر عهده داشته‌اند، اما کسی ادعا نمی‌کند که مردان ژنی مخصوص خرید دارند.
فوکویاما ادعا می‌کند که با نظر کردن «به روابط بین‌المللی از دید جنسیت و زیست‌شناسی ... بسیار بعید است که به مسلمانان و صرب‌ها در بوسنی، هیوتوها و تاتسی‌ها در رواندا، یا نظامیان از لیبریا و سیرالئون تا گرجستان و افغانسان توجه کنید... و یاد شامپانزه‌های گامب نیفتید.» مضحک و گمراه‌کننده است. جنگ‌های اخیر جهان در فضای بغرنج سیاسی که با تلاقیِ ساختارهای محلی و نیروهای بین‌المللی، بسیار پیچیده هم شده است، رخ داده است. فوکویاما به جای درک این شرایط به بحث خامی در مورد رفتار شامپانزه‌ها، مردانِ جوانِ پرخاشجو و گرایش‌های زیست‌شناختی می‌پردازد.

* آر. برایان فرگوسن دانشیار انسان‌شناسی در دانشگاه روتگرز است.

نوشته‌های مربوط:


آیا دموکراسی می‌تواند تروریسم را متوقف کند؟<<|| صفحه اصلی ||>>مردان هم از جنگ متنفرند


توجه: این وبلاگ نظارت دائم ندارد و از آن‌جا که پیام‌های این وبلاگ به صورت خودکار و بدون نظارت درج می‌شود، ممکن است گاهی شما با مطالب ناپسند یا زننده‌ای روبرو شوید یا تبلیغات سایت‌های غیراخلاقی را ببینید. مسؤولیت پیام‌ها بر عهده‌ی فرستندگان آن‌هاست.



نظر بدهید:

سخن

شرم‌تان باد ای خداوندان قدرت، بس کنید!
بس کنید از این همه ظلم و قساوت بس کنید!
ای نگهبانان آزادی!
نگهداران صلح!
ای جهان را لطف‌تان تا قعر دوزخ رهنمون،.
سرب داغ است این که می‌بارید بر دل‌های مردم،
سرب داغ!
موج خون است این، که می‌رانید بر آن کشتی خودکامگی را موج خون!
گرنه کورید و نه کر،
گر مسلسل‌های‌تان یک لحظه ساکت می‌شوند،
بشنوید و بنگرید:
بشنوید این وای مادرهای جان آزرده است،
کاندرین شب‌های وحشت، سوگواری می‌کنند!
بشنوید این بانگ فرزندان مادرمرده است؛
کز ستم‌های شما هر گوشه زاری می‌کنند.
بنگرید این کشتزاران را که مزدوران‌تان
روز و شب با خون مردم ،آبیاری می‌کنند.
بنگرید این خلق عالم را که دندان بر جگر،
بیدادتان را، بردباری می‌کنند!
دست‌ها از دست‌تان ای سنگ چشمان! بر خداست!
گرچه می‌دانم
آنچه بیداری ندارد،
خواب مرگ بی‌گناهان است و وجدان شماست!
با تمام اشکهایم ،باز،- نومیدانه- خواهش می‌کنم:
بس کنید!
بس کنید!
فکر مادرهای دلواپس کنید
رحم بر این غنچه‌های نازک نورس کنید!
بس کنید.


فریدون مشیری

پیوندها

Creative Commons License
این سایت تحت لیسانس زیر است:
Creative Commons License