برگردان

دختران جوان امروز ایران
نورما کلر موروتزی – فاطمه صادقی
ترجمه: ابراهیم اسکافی

(مقاله زیر با اندکی تلخیص در ماه نامه زنان مهرماه 86 با تغییر عنوان منتشر شده است. لازم است از کمک های خانم فاطمه صادقی در ترجمه ی این مقاله تشکر کنم)

در ارزیابی موقعیت فعلی زنان در جمهوری اسلامی ایران بررسی جنبه‌های اجتماعی شهروندی بیش از جنبه‌های حقوقی اهمیت دارد. در طول دهه‌های پس از انقلاب 57، جامعه‌ی ایران به رغم جلوه‌ی عمومی سنتی کهنی که نخبگان سیاسی روحانی از آن ارائه می¬کنند، به طرز چشم‌گیری مدرن تر شده است. این مدرنیزاسیون روند‌های آشکار پیش از انقلاب را تقویت کرده است. در سال‌های 57-56 برای نخستین بار آمار ساکنان شهرها از روستاییان پیشی گرفت و تقریباً نیمی از جمعیت از سواد خواندن و نوشتن برخوردار شدند.آمار زاد و ولد خانواده ها در سال‌های اولیه انقلاب افزایش یافت و در سال 66 به اوج خود رسید و از آن به بعد به شدت تنزل یافت. به رغم ثبات نسلی پایداری که به واسطه‌ی رهبران سیاسیِ عمدتاً مسن به تصویر کشیده می¬شود، گذار به جامعه‌ای به شدت جوان، شهری و باسواد تداوم پیدا کرد. همان‌طور که برنار اورکاد جغرافی‌دان می‌گوید: «پسران شاه» انقلاب کردند و هنوز هم آنها هستند که بر سیاست رسمی تسلط دارند. اما جامعه‌ی بعد از انقلاب عمدتاً ترکیبی از «پسران و دختران آیت‌الله خمینی» است. این نسل‌های جوان‌تر تجربه‌های توسعه‌ی اجتماعی بسیار متفاوتی را از دو جنبه‌ی ایدئولوژی دولت و تغییرات جمعیتی پشت سر گذاشته‌است. جامعه‌ی ایران به شکلی زیرپوستی با معیارهای خاص خود و در جهاتی غیرقابل پیش‌بینی در حال رشد است.

(برای خواندن متن کامل این مقاله قابل پی دی اف را دریافت کنید)