روزانه

یکشنبه ۱۹ اردیبهشت ۸۹

یکی از دوستانی که قصد داشته است کتاب منطق را بخرد به جای آن که به غرفه پردیس دانش (راهرو 11 غرفه 23) برود به اشتباه به غرفه‌ی دیگری رفته است که با «شرکت نشر و پژوهش شیرازه کتاب» شباهت اسمی دارد. از آن‌ها سراغ کتاب را گرفته است و آن‌ها توضیحات عجیبی به او داده‌اند این که آن کتاب تمام شده و دیگر منتشر نخواهد شد. خوشبختانه بعداً او را دیدم و متوجه شدم که اشتباهی سراع غرفه‌ی دیگری است. استقبال از کتاب اتفاقا بد نبوده است اما این که به این زودی تمام شود انتظار زیادی است.
درست است که صنف ناشران و کسانی که در حوزه کتاب کار می‌کنند خوش‌نام هستند و توقعات زیادی از آنان می‌رود اما برخی از افراد فعال در این حوزه هیچ تفاوتی با اصناف کاملاً بازاری ندارند. جالب است که همین ناشر برای مطلبی که در معرفی کتاب در خبرگزاری آفتاب منتشر شده بود تکذیبیه فرستاده است! از نظر مدیر این نشر که به تازگی به انتشار کتاب‌های پان‌ترک‌ها روی آورده است گویا تکذیب کردن صرفاً‌ مجالی است برای ابراز وجود، چه خبر مورد نظر درست باشد چه غلط و چه آن خبر به آن‌ها ارتباط داشته باشد و چه نداشته باشد. واقعیت آن بود که آن خبر کاملاً درست بود و هیچ نکته کذبی در آن نبود، ضمن این که ربطی هم به آن ناشر نداشت.


نظرها (0) پنجشنبه ۱۶ اردیبهشت ۸۹

کتاب منطق از مجموعه قدم اول ب ه ترجمه من در نمایشگاه کتاب غرفه پردیس دانش عرضه شده است.
کتابهای شرکت نشر و پژوهش شیرازه کتاب کلا در غرفه پردیس دانش ارائه شده اشت. از میان این کتاب‌ها «جمهوری‌خواهی» و «درباره دموکراسی» را توصیه می‌کنم اگر قبلاً نخوانده‌اید و به مسائل سیاسی و دموکراسی علاقه‌مندید حتماً بگیرید.


نظرها (0)

معرفی

گفتگو 53

جمهوری مهاباد
192 صفحه/ 1500 تومان

حدود 150 صفحه از 190 صفحه‌ی آخرین شماره‌ی گفتگو به موضوع ویژه‌ی این شماره «جمهوری مهاباد» اختصاص یافته است. کاوه بیات علاوه بر «باب گفتگو» مقاله‌ی تاریخی و خواندنی «ارومیه و تحرکات کمیته نجات» را نوشته است. احسان هوشمند «سال‌های آشوب» را بررسی کرده است و مجتبی برزویی مقاله‌ی «مکریان و اندیشه‌ی ایران» و محمد حسین خسروپناه مقاله‌ی «حزب توده‌ی ایران و تحولات کردستان» را نوشته است. «جمهوری مهاباد» و «کردها و فرقه‌ی دموکرات آذبایجان» عنوان دو یادداشت ترجمه‌ی شده‌ی این شماره است که هر کدام بخشی از یک کتاب جداگانه است. در بخش روزنامه این شماره این یادداشت‌ها آمده است: «لایحه هدفمند کردن یارانه‌ها، قطع عضو بدون بیهوشی» - «نود؛ نمایش تضاد شیشه و سنگ» - «ترک‌ها و دولت سایه‌ی آن‌ها». در بخش کتاب‌خانه نیز چندین کتاب معرفی شده است.
در انتهای باب گفتگوی این شماره آمده است «مدارا و اعتدال را از ویژگی‌های اصلی فرهنگ ایران برشمرده‌اند و حد واسطی که در بسیاری از اوقات مانع از پیشامد گسست‌هایی جدی در فاصله‌ی فرازها و نشیب‌های معمول این سرزمین بوده است. این شماره نیز به رغم تمامی دل‌تنگی‌ها صرفاً با این امید منتشر می‌شود که شاید اعاده‌ی میزانی از اعتدال و مدارا، بار دیگر کارساز شده، تفاوت دیدگاه‌ها - حال در هر زمینه‌ای که باشند - از تنها مجرای معقول و میسر، یعنی از طریق طرح و بیان آزادانه، امکان حل و فصل یابند.»


نقد ادبی و دموکراسی

حسین پاینده
نبلوفر/ 1385
288 ص / 2800 تومان

این کتاب مجموعه‌ی مقالات (یا به قول خودشان جستارهای) حسین پاینده درباره‌ی نظریه و نقد ادبی جدید است. از مقالات این کتاب: مرگ مؤلف در نظریه‌های ادبی - ملاحظاتی درباره‌ی چشم‌انداز جهانی شدن ادبیات معاصر ایران - داستانگ و توانمندی آن برای نقد فرهنگ - شیوه‌های جدید نقد ادبی: مطالعات فرهنگی - فروید و نقد ادبی - نقد ادبی و دموکراسی - بررسی مصداق‌های سرقت ادبی در کتاب نظریه‌های نقد ادبی معاصر.
در پایان «نقد ادبی و دموکراسی» آمده است: «نقد ادبی را نمی‌توان به سهولت تدریس کرد زیرا مخاطبان ما هنوز به آن درجه از خودآگاهیِ فرهنگی و سیاسی نرسیده‌اند که دموکراسی را به عنصری ساختاری در تفکر بدل کنند. اندیشه‌ی استبدادطلب، تکثر نظریه‌های نقد ادبی را برنمی‌تابد. ذهنیتی که اندیشیدن و استدلال کردن را فعالیتی تفویض‌پذیر می‌داند، هرگر نمی‌تواند در حوزه‌ای خوش بدرخشد که تفکر و اقامه‌ی دلیل از ملزومات اجتناب‌ناپذیر آن هستند. نقد ادبی مستلزم باور داشتن به دموکراسی و منوط به درک این موضوع است که ...»


گفتگو 51

پروژه‌ی مشروطیت
خرداد 87
152ص/ 1500 تومان

آخرین شماره‌ی گفتگو به موضوع انقلاب مشروطه اختصاص داده شده است، سردبیر این شماره تورج اتابکی است و در باب گفتگو می‌گوید: «در تاریخ معاصر ایران هیچ رویدادی را سراغ نداریم که هم‌سنگ نهضت مشروطیت اسیر کج‌فهمی‌ها و خطااندیشی‌های تاریخی اهل قلم و سیاست شده باشد. عمده دلیل این کج‌فهمی و خطااندیشی نقش چشم‌گیری است که نهضت مشروطیت در صد سال گذشته در شکل دادن به فرهنگ سیاسی ایران داشته است. از همین رو تاریخ‌نگاری مشروطیت عمدتاً نه در بستر روح تاریخ زمان وقوع آن که از منظر زمانه‌ای دیگر و در چارچوب تنگ مأنوسات عقدیتی-سیاسی که گاه مغایر با روح مشروطیت و اهداف آن قرار دارد، رقم خورده است.» علاوه بر این در این شماره در زمینه‌ی مشروطیت کاوه بیات «پروگرام مشروطه»، نگین نبوی «خوانندگان، مطبوعات و فضای عمومی»، تورج اتابکی «مشروطه‌خواهان بدون مرز...»، علی قیصری «مفاهیم و نهادهای حقوق اساسی در ایران...» را نوشته‌اند. در بخش‌ کتابخانه این شماره نیز کتاب‌های مربوط به مشروطیت بررسی شده است و در بخش روزنامه به ماسئلی چون «فتل بی‌نظیر بوتو»، «خصوصی‌سازی» اشاره شده است.
سایت گفتگو


با بهره‌گیری از
Movable Type Pro 4.31-en
سه شنبه ۱۳ فروردین ۸۷

چامسکی، یهودی یا یهودستیز؟

برگردان: کامران ثابتی
منبع: ویکی پدیای انگلیسی

(این ترجمه در پنجره 21 منتشر شده است.)

چامسکی یهودی است و به گفته‌ی خودش در جوانی مبارزی صهیونیست بوده است (البته تعریف او از صهیونیسم به معنای حمایت از سرزمین مادری یهودیان در فلسطین و «مخالفت با دولت یهودی» است که با برداشت‌های رایج از این اصطلاح تفاوت دارد.) چامسکی بنا به دلایل گوناگونی از نظر برخی از منتقدان پیوسته متهم به یهودستیزی بوده است. موضع چامسکی در موارد زیر نمونه‌هایی از دلایل منتقدانش به حساب می‌آید:
- انتقادهای چامسکی از سیاست‌های اسرائیل و به طور کلی نوشته‌هایش در مورد خاورمیانه
- اظهاراتش مبنی بر نفوذ یهودیان و موضع یهودستیزی در ایالات متحد
- حمایت از نویسندگانی که به عقیده‌ی برخی یهودستیزند
- نقش او در موضوع فاریسون
انتقادهای چامسکی از سیاست‌های اسرائیل و دفاع وی (تا قرارداد ژنو) از انحلال اسرائیل به منظور تشکیل دو دولت معمولاً به عنوان مدرکی دال بر یهودستیزی وی مطرح می‌شود. چامسکی با انتقاد از امور داخلی اسرائیل و سیاست‌های خارجی آن در برخورد با فلسطینی‌ها، به دفعات اسرائیل را به نازی‌های آلمان تشبیه کرده است. این سخن چامسکی که میان یهودستیزان رایج است، توسط بسیاری از منتقدان یهودی توهین‌آمیز و تهمتی تعمدانه تلقی شده است. منتقدی به نام وِنِر کُن می‌گوید که کتاب مثلث شوم چامسکی شامل 12 ارجاع به هیتلر است. در هر مورد بعضی از اعمال یهودیان به اعمال هیتلر تشبیه شده یا بعضی از ویژگی‌های دولت اسرائیل یا جنبش صهیونیستی،‌چامسکی را به یاد هیتلر می‌اندازد.
چامسکی به اتهام‌های یهودستیزانه که به دلیل انتقادهای زیاد از سیاست‌های خارجی اسرائیل بر او وارد است، پاسخ گفته است. وی در سال 2004 گفته است: اگر شما کشور، مردم و فرهنگ را با حاکمان آنها شناسایی کنید و نیز دکترین توتالیتری را قبول داشته باشید، آنگاه بله، انتقاد از سیاست‌های اسرائیل، یهودستیزی و انتقاد از سیاست‌های آمریکا، آمریکاستیزی است و انتقاد مخالفان سیاست‌های روسیه، روس‌ستیزی بوده است. لازم است شما باور عمیقی در اصول توتالیتری داشته باشید تا بر این گونه استدلال‌ها نخندید.
چامسکی با چند جمله، قدرت و نفوذ یهودیان در ایالات متحد را شدیداً مورد انتقاد قرار داده است. به عنوان مثال، چامسکی در سال 2002 اظهار داشت که «یهودستیزی دیگر یک معضل نیست.» و یهودیان «مرفه‌ترین و بانفوذترین بخش جامعه را تشکیل می‌دهند» و به این علت به یهودستیزی متهم می‌کنند که آنها می‌خواهند «کنترل کاملی داشته باشند نه فقط کنترل بر 98٪». منتقدان این‌گونه اظهارات را تأکید صرف بر تئوری‌های توطئه‌آمیز یهودستیزانه درباره‌ی قدرت یهودیان می‌دانند. این‌گونه انتقادها نشان‌دهنده‌ی آن است که عقاید چامسکی بازتاب متن‌»آداب و رسوم مشایخ بنی‌اسرائیل» است که متنی یهودستیز و فریبنده است که اغلب به عنوان مدرکی برای توطئه علیه یهودیان به‌کار می‌رود.
منتقدان، مخصوصاً استیون پلات، دیوید هُرویز و وِنِرکُن، هم‌چنین چامسکی را متهم می‌کنند که بر مقالات چندین شخصیت که به عقیده‌ی برخی یهودستیز بوده‌اند، صحه گذاشته است؛ از آن جمله الکساندر ککبِرن، نورمن فینکِلِشتاین، پسر بازمانده‌ی هولوکاست،‌که یهودیان را به استفاده‌ی سوء از هولوکاست برای مقاصد سیاسی و اقتصادی متهم می‌کند و اسرائیل شَهَک، یک اسرائیلی تحصیل‌کرده و بازمانده‌ی هولوکاست که ادعا می‌کند بنیان یهودیت نسل‌کشی و نژادپرستی است.
موضوع فاریسون: آزادی بیان و
انکار هولوکاست
در سال 1979 روبرت فاریسون،‌یک منتقد ادبی فرانسوی و استاد ادبیات، دو مقاله را در لوموند به چاپ رساند که در آن ادعا شده بود اتاق گازی که گفته می‌شود به وسیله‌ی نازی‌ها برای از بین بردن یهودیان به‌کار می‌رفته، وجود خارجی نداشته است. انزجار حاصل از نوشته‌های فاریسون منجر به محکومیت او به زندان و جریمه به دلیل هتک حرمت شد. سِرج تیون،‌یک دانشمند فرانسوی سوسیالیست طرفدار آزادی فردی و خواهان تجدیدنظر در واقعه‌ی هولوکاست، از چامسکی خواست تا دادخواستی را امضا کند که از حق آزادی آکادمیک فاریسون دفاع می‌کرد. بسیاری از روشن‌فکران فرانسوی این دادخواست را مشروع‌سازی انکار هولوکاست فاریسون و عرضه‌ی غلط هویت و نیات وی قلمداد کردند.
بعد از امضای دادخواست، چامسکی مقاله‌ای نوشت با عنوان «برخی نکات اولیه درباره‌ی حقوق آزادی بیان» که نسبت به جوابیه‌ی روشن‌فکران فرانسوی بسیار انتقادی بود.
در این مقاله چامسکی اذعان کرد که فاریسون یک لیبرال نسبتاً غیرسیاسی است و به عقیده‌ی چامسکی این موضوع در آزادی کامل بیان،‌اهمیتی ندارد. متعاقب آن ویراستاران فاریسون از آن مقاله به عنوان پیش‌گفتار کتاب فاریسون، Mémoire en défense، کتابی که از نظرات جنجالی وی دفاع می‌کند،‌استفاده کردند.
مورخ فرانسوی ویدال نکوِت، در مقاله‌ای با عنوان «درباره‌ی فاریسون و چامسکی» رسماً چامسکی را مورد انتقاد قرار داده و موضع‌گیری وی را سرزنش کرده‌است. انتقاد وی بر دو چیز تأکید دارد: 1) ماهیت دفاع از دادخواست فاریسون که به عقیده‌ی ویدال‌نکوت تلاشی برای مشروع‌سازی انکار هولوکاست فاریسون بوده است و 2) مقاله‌ای که چامسکی در دفاع از حق آزادی بیان فاریسون نوشته که پیش‌گفتار کتاب Mémoire en défense نیز هست. ویدال نکوت با رد این موضوع که بیانات چامسکی در پیش‌گفتار آن کتاب، بدون اطلاع و رضایت وی انجام گرفته، او را زیر سوآل می‌برد و می‌گوید او به چه حقی درباره‌ی کتاب فاریسون نظر داده در حالی که به ادعای خودش اطلاعات کمی درباره‌ی آن داشته است. او هم‌چنین متذکر شده است که چامسکی می‌توانست دادخواست دیگری که از حق آزادی بیان دفاع می‌کند را امضا کند بی‌آن‌که فاریسون بر حق جلوه داده شود. مقاله‌ی ویدال نکوت این‌گونه نتیجه می‌گیرد:
«نوام چامسکی! حقیقت ساده این است که تو نمی‌توانی به پند اخلاقی که ابراز کرده‌ای پایبند بمانی. تو حق داری که بگویی: بدترین دشمن من حق دارد آزاد باشد به شرطی که در پی مرگ من و برادرانم نباشد. تو حق نداری که بگویی: بدترین دشمن من، یک دوست یا یک لیبرال نسبتاً غیرسیاسی است. تو حق نداری که یک تحریف‌کننده‌ی تاریخ را راست‌گو جلوه دهی.»
جمله‌ی مکتوب چامسکی که می‌گوید: «من هیچ‌گونه برداشت یهودستیزانه‌ای در انکار اتاق گاز یا حتی انکار هولوکاست نمی‌بینم.» موجب انتقاد وِنِرکُن شد و وی او را از لحاظ اخلاقی و عقلانی کور و موافق انکار هولوکاست می‌داند. کن در کتابش «شرکای نفرت‌انگیز: نوام چامسکی و منکران هولوکاست» ادعا می‌کند که چامسکی به همراه پیرگولامه مقاله‌ای در حمایت از مسأله‌ی فاریسون نوشته و چامسکی اصرار دارد که این کتاب، «اقتصاد سیاسی حقوق بشر»، را ویله تاپ (ناشر فاریسون)‌منتشر کند به جای این که به دنبال یک ناشر تجاری باشد، زیرا وی می‌خواهد اتفاق‌نظر خود را با آرمان فاریسون نشان دهد. چامسکی نیز جزئیات ادعای ونرکن را در یک نامه‌ی سرگشاده‌ی طولانی مورد بحث قرار می‌دهد و نتیجه می‌گیرد که «کُن یک دروغ‌گوی بزرگ است».

نوشته‌های مربوط:


افسردگی<<|| صفحه اصلی ||>>دوستی کی آخر آمد، دوست‌داران را چه شد؟


توجه: این وبلاگ نظارت دائم ندارد و از آن‌جا که پیام‌های این وبلاگ به صورت خودکار و بدون نظارت درج می‌شود، ممکن است گاهی شما با مطالب ناپسند یا زننده‌ای روبرو شوید یا تبلیغات سایت‌های غیراخلاقی را ببینید. مسؤولیت پیام‌ها بر عهده‌ی فرستندگان آن‌هاست.



نظر بدهید:

سخن

شرم‌تان باد ای خداوندان قدرت، بس کنید!
بس کنید از این همه ظلم و قساوت بس کنید!
ای نگهبانان آزادی!
نگهداران صلح!
ای جهان را لطف‌تان تا قعر دوزخ رهنمون،.
سرب داغ است این که می‌بارید بر دل‌های مردم،
سرب داغ!
موج خون است این، که می‌رانید بر آن کشتی خودکامگی را موج خون!
گرنه کورید و نه کر،
گر مسلسل‌های‌تان یک لحظه ساکت می‌شوند،
بشنوید و بنگرید:
بشنوید این وای مادرهای جان آزرده است،
کاندرین شب‌های وحشت، سوگواری می‌کنند!
بشنوید این بانگ فرزندان مادرمرده است؛
کز ستم‌های شما هر گوشه زاری می‌کنند.
بنگرید این کشتزاران را که مزدوران‌تان
روز و شب با خون مردم ،آبیاری می‌کنند.
بنگرید این خلق عالم را که دندان بر جگر،
بیدادتان را، بردباری می‌کنند!
دست‌ها از دست‌تان ای سنگ چشمان! بر خداست!
گرچه می‌دانم
آنچه بیداری ندارد،
خواب مرگ بی‌گناهان است و وجدان شماست!
با تمام اشکهایم ،باز،- نومیدانه- خواهش می‌کنم:
بس کنید!
بس کنید!
فکر مادرهای دلواپس کنید
رحم بر این غنچه‌های نازک نورس کنید!
بس کنید.


فریدون مشیری

پیوندها

Creative Commons License
این سایت تحت لیسانس زیر است:
Creative Commons License