نوشتهی زیر پاسخی است به نظرخواهی نشریه سیاه و سپید. این نشریه از چند نفر از دانشجویان خواست که به ارزیابی دوران یکسالهی دکتر احمد ناصری بپردازندو این یادداشت در نخستین شمارهی این نشریه منتشر شد. بدیهی است این نوشته اگر در جاهایی انتقادی است صرفاً به عملکرد ایشان میپردازد و شخصیت ایشان برای من کاملاً قابل احترام است.
***
اظهارنظر دربارهی عملکرد یکسالهی دکتر ناصری کار چندان سادهای نیست. بدین خاطر که سالی که ایشان مسؤولیت را پذیرفت، سال پرفراز و نشیبی بود. در هر صورت دورهی ایشان با دورهی پیشش متفاوت بود. معاونت دانشجویی-فرهنگی تقریباً با هرگونه فعالیت دانشجوی سروکار دارد و حوزهی وسیعی را دربرمیگیرد. برای این که این نوشته آنقدر طولانی نشود که حوصلهی خوانندگان را سر ببرد من خیلی خلاصه برخی اتفاقات این حوزه را برمیشمارم:
- نشریات دانشجویی: دوبار دو نشریهی متفاوت مورد بازبینی غیرقانونی پیش از چاپ قرار گرفتند. در یک مورد نشریه توقیف کوتاهمدت شد و با بازنگری دوباره چاپ شد. مورد دیگر در نهایت به 6 ماه توقیف محکوم شد. طبق مصوبهی سال گذشته، جشنواره نشریات دانشگاه برگزار شد اما هیچگونه نمایشگاهی برگزار نشد و نتایج مسابقه هم اعلام نشد. باز هم طبق مصوبهی پیشین قرار بود دفتری به نشریات مستقل داده شود، اما این دفتر هیچگاه به نشریات مستقل واگذار نشد.
- کمیتهی انضباطی: در این حوزه تنها اتفاق مثبتی که رخ داد این بود که روی پاکت احضاریه نام کمیته انضباطی به معاونت دانشجویی تغییر پیدا کرد تا شاید مانع از آبروریزی بیشتر دانشجو شود. برای دانشجویان معترضی که در جلسهی پرسش و پاسخ با مسؤولان، انتقادات ناخوشایندی را مطرح کرده بودند بلافاصله احکامی صادر شد که البته ظاهراً ارتباطی با آن جلسه نداشت. پس از انتخابات شورای صنفی تعداد زیادی از اعضای ائتلاف پیروز انتخابات به بهانههای مختلف تقریباً همزمان احضار شدند.
در این دوره هم مثل سابق احضاریهها صرفاً با عنوان «ادای پارهای توضیحات» فرستاده میشد. در حالی که دانشجو موظف نیست صرفاً برای «ادای پارهای توضیحات» به احضار مسؤولان پاسخ دهد. طبق موازین حقوقی، احضاریه باید شامل «شرح شکایت» و دست کم «نام شاکیان» باشد و حکم بدوی و نهایی هم باید با حضور وی صادر شود. در این دوره هم مثل سابق افرادی با عنوان رابط در دانشگاه جولان می دادند و تقریباً از هر جایی که بیش از 4 نفر حضور داشتند گزارشی تهیه میکردند.
- شورای صنفی: در این مورد نسبتاً عملکرد موفقی داشتند، زیرا هرچند بسیار ناقض اما بالاخره پس از چند سال وقفه، شورای صنفی در 3 دانشکده تشکیل شد. دلیل اصلیاش شاید فرصت زیادی بود که مسؤولان برای تبلیغات تعیین کرده بودند. البته در این مورد فعالیتهای ائتلاف همپیمانان را برای رونق انتخابات و تشکیل شورای صنفی نمیتوان نادیده گرفت. این انتخابات نواقص زیادی هم داشت از آنجا که درجاهای دیگری هم گفته شده است، ذکر دوبارهی آن لطفی ندارد.
- انجمنهای علمی: در این دوره به طرز عجیبی تقریباً با هیچ اردوی علمی از سوی انجمنها موافقت نشد و سنت هرسالهی معرفی انجمنهای علمی برتر نیز به فراموشی سپرده شد.
- مسائل رفاهی: در مورد تغذیه شاهد تغییرات خوبی بودیم و مثلاً صبحانهی کاملی برای اولین بار به برنامهی غذایی اضافه شد و در بعضی وعدههای غذایی هم امکان انتخاب فراهم شد. اما در زمینهی خوابگاهها مشکلات وخیمتر شد تا حدی که به اعتراضات گروهی دانشجویان در چند مورد انجامید. قطع آب گرم و برق به ویژه در ایام امتحانات اتفاقات ناخوشایندی بود که در این دوره بارها گریبانگیر آن بودیم.
در مجموع صرفهجویی مالی زیادی در دورهی ایشان صورت گرفت و تقریباً برای هیچ فعالیت فوق برنامهای هزینهای نکردند. در پایان اگر بخواهم دو مصداق بد و خوب عملکرد ایشان را یادآوری کنم، در مورد عملکرد بد، برخورد ایشان با مسألهی جعل امضا علیه نشریات را باید مثال بزنم که با کمال تعجب طرف جاعل یا جاعلان را گرفتند و از ایشان دفاع کاملی کردند و این برخورد با آن روح آزادگی که هرکسی میتوانست در وجود ایشان احساس کند، ناسازگاری عجیبی داشت. وجههی خوب عملکرد ایشان هم برخورد رودرروی مناسب با فعالان دانشجویی بود که باعث میشد آنان به راحتی با ایشان مشکلات را در میان بگذارند و شاید صدها ساعت از وقتشان را با صحبت و بگوبخند و ذکر خاطره با دانشجویان گذراندند. البته آنچه در نهایت عمل میکردند لزوماً ارتباطی با صحبتها و وعدههایی که میدادند، نداشت!
