ای طرح را مدت‌ها پیش در سایت نیویورکر دیدم، به نظرم طرح جالبی است.
برداشت من از نوشته‌ی زیر آن این است:
«لوتر، با عاشق شدن به زندگی‌مان گند نزنیم.»

آن طرف قضیه یک ترانه‌ای است که برای من خیلی آشناست، اما نمی‌دانم کی خوانده است و کی سروده است:
«من که می‌دانم روزی عمرم به پایان می‌رسد
پس چرا عاشق نباشم؟»
مسأله‌ی مجرد بودن در نگاه شرق وغرب گویا متفاوت است. شیوه‌ی استدلال هم .

پ.ن: دارم به این موضوع فکر می‌کنم که این سایت را خصوصی کنم. یعنی ورود افراد با کلمه‌ی رمز باشد تا هر کسی نبیند. از نوشتن و بعد پاک کردن بهتر است. نظرتان چیست؟